Porto

Ik ben vorig weekend 3 dagen in Porto geweest! Helemaal super!
Ik ben hier in Lissabon lid van the Erasmus Student Network. Dat is geen onderdeel van de organisatie waar je een erasmusbeurs van krijgt, maar een op zichzelf staande organisatie. Buitenlandse studenten kunnen hier lid van worden en krijgen dan het een en ander (korting op taalcursus, auto huren, toegang tot feestjes, etc.). Bijna iedere "Erasmus-student" die ik hier gesproken heb is daar lid van. Je schijnt het in heel veel steden in Europa te hebben. Ook Amsterdam, dus toch maar eens kijken als ik terug ben. Als local kun je je namelijk ook aanmelden om buitenlandse studenten wegwijs te maken.
Vorig weekend organiseerden ze een weekend naar de hoofdstad, Porto. In eerste instantie was ik helemaal niet van plan mee te gaan. Er zouden namelijk 150 studenten in totaal gaan. Ik dacht, dan krijg je vast nauwelijks iets van de stad te zien. Maar ik heb me uiteindelijk vrijdagnacht tijdens uitgaan over laten halen toch mee te gaan door andere studenten die ook zouden gaan. Want tja.. het is immers ook best gezellig en de trip was goedkoop, zeker voor wat we allemaal gingen doen. Dus goed, ik toch mee. En ik heb er absoluut géén spijt van!
De eerste dag zijn we naar een winetasting geweest. Want als je in Porto bent, moet je natuurlijk ook dé beroemde port-wijn proberen. Ik vond het leuk om te zien hoe ze het allemaal maken en wat over de geschiedenis te horen. Er staan daar in "the caves" enorme tonnen vol met wijn. Die wijn moet er soms wel 10 jaar in blijven zitten! En ongelooflijk hoeveel wijn er in past. We mochten daarna ook twee soorten wijn proeven: een ruby en een witte. Ik vond de ruby erg lekker, zoet (maar niet té zoet) en fruitig. Maar de witte was veel te zoet voor mij. Toch leuk om te zien. Heb er eigenlijk niet aan gedacht om wat te kopen, maar goed dat kan eventueel ook nog ergens anders.
Voordat we aankwamen in Porto en wijn gingen proeven zijn we eerst nog langs een stadje geweest met de naam Fatima. Ik was het alweer bijna vergeten. Het is namelijk ook totaal niet noemenswaardig. Er stond een übermoderne kerk en het is een van de lelijkste die ik ooit gezien heb. Het stadje schijnt bijzonder te zijn omdat Maria er 3x gezien is. Ik zou het iemand niet aanraden om naartoe te gaan.

 de lelijke kerk in Fatima

In Porto sliepen we in hotels verspreid over de stad. Met 150 studenten kan dat natuurlijk ook bijna niet anders. En met 150 studenten eten was ook nog een hele kunst. Maar het eten was lekker en het was natuurlijk erg gezellig. Je zit met zoveel nationaliteiten. Best een uitdaging als je Spanjaarden tegenover je hebt zitten die eigenlijk geen engels spreken. Vanwege de taalcursus die ik volg kan ik inmiddels een beetje Portugees. Dus zij spraken langzaam in het Spaans en ik gaf antwoord in het Engels. Erg leuke avond. En daarna gingen we met zijn allen naar een lokale club!
De volgende dag gingen we de stad zelf verkennen. Eerst een boottocht over de rivier en daarna kreeg je tijd voor jezelf om het stadje te bekijken. Dit gingen we gelukkig niet met zijn allen doen. Porto is erg mooi. Het is gebouwd tegen 1 heuvel. Dus onthoudt: als je naar beneden loopt, dan kom je altijd bij de rivier uit! Het heeft net als Lissabon veel gekleurde huizen, maar ze lijken ouder in Porto. Het heeft misschien iets meer charme. Zeker als je vanaf de andere kant van de rivier naar het stadje kijkt. Er lopen verscheidene bruggen over de rivier waarvan er een gebouwd is door monsieur Eiffel (jawel, die van de Eiffeltoren in Paris). De brug bestaat eigenlijk uit twee delen. Onder kunnen de auto's overheen en heel hoog daarboven gaat een tram. Op beiden kun je lopen, maar het is natuurlijk leuker om bovenop te wandelen. Prachtig als de rivier onder je glinstert en je uitkijkt op het tegen de berg oprijzende stadje met zijn vele kerken en gekleurde huisjes. Aanrader! Verder nog door het stadje gewandeld, twee kerken in geweest en de lokale lekkernij geproefd: frencezinha! Ik weet niet precies hoe ik dat laatste moet omschrijven. Het is een soort tosti-brood met drie soorten vlees, kaas en ei en het zit in een soort deeg. Het ziet eruit als een gele taart. En die ligt in een sausje, het recept hiervan is geheim. Klinkt misschien niet heel aantrekkelijk, maar ik moet zeggen dat ik het echt lekker vond.

het centrale plein: uitzicht vanaf ons hotel

porto

de eiffel-brug

uitzicht vanaf de overkant vanaf de rivier

de Sé cathedral

Die avond zijn we met wat studenten de lokale Bairro Alto ingeweest. Volgens mij heb ik het al eens eerder genoemd, maar voor degenen die het niet meer weten: Bairro Alto is dé uitgaanswijk hier. Er zijn vooral veel buitenlandse studenten te vinden. Het leuke is dat iedereen op straat staat. Dat is natuurlijk helemaal lekker als het zomer is en lekker weer, maar in de winter schijnt iedereen het ook te doen. Ben benieuwd! In Porto is het iets anders, aangezien er hier wel veel meer Portugezen te vinden zijn! Veel leuker eigenlijk. Het was een hele leuke avond, maar de volgende ochtend was het helaas wel erg vroeg.
We moesten weer vroeg op, omdat we het stadje Obidós gingen bezoeken. Hier is eigenlijk niet zoveel te doen, maar er stond nog een grote verdedigingsmuur. Vanaf daar kon je ontzettend ver kijken! En het landschap was erg mooi om te zien (veel groen en bergen). Het stadje zelf bestond uit één drukke en smalle straat die behoorlijk toeristisch was. Verder was er niet zoveel. Toch een stukje erbuiten gewandeld. Erg veel echt kleine huisjes in op- en aflopende straatjes. In die straten liggen dan ook van die heel gladde kleine stenen. Er wonen voornamelijk ouderen en ik vraag me echt af HOE die dat doen, die straten beklimmen. Ik gleed namelijk op een boel plekken al bijna uit! Het was al met al een lief dorpje dat ik wel een bezoekje waard vond.

Obidos

Obidos

Uitzicht vanaf fort Obidos

Uitzicht vanaf fort Obidos

Van plan om naar Porto te gaan? Ik zeg: Doen!

De kunst van het bloggen

Het moge duidelijk zijn: ik ben geen blogger. Geen goede athans. Mijn enige excuus is dat het opbouwen van een sociaal netwerk in het buitenland hoog op mijn prioriteitenlijstje staat. Wat met zich meebrengt dat andere dingen, zoals bloggen, daarvoor moeten wijken. Nu kon ik de vragen naar waar de verhalen blijven niet langer negeren. Dus een nieuw berichtje vanuit het nog altijd zonnige Lissabon!

Er is veel gebeurd sinds ik de laatste keer geschreven heb en ondertussen begint de stad al vertrouwd aan te voelen. Ik "ken" de verschillende wijken en weet hoe ik ze moet bereiken.
Bairro Alto is dé uitgaanswijk. Er zijn voornamelijk buitenlandse studenten te vinden en ik heb vernomen dat er daarvan zo'n 4000 in de stad rondlopen. Hoewel het een mooie aanblik heeft met zijn smalle straatjes, franse balkonnetjes en gekleurde huizen, is hier overdag niks te beleven. Uit ga ik hier wel veel. Het nachtleven in Lissabon is bruisend en begint laat. Meestal gaan Portugezen rond 3u clubben, daarvoor is het gewoon ergens een drankje doen. Met clubben bedoel ik naar een club (ja disco). En dat is leuk! Lux is een van de grootsten in Lissabon en ik moet zeggen: heeft goede muziek! Ik was wel even gedesoriënteerd toen ik 's ochtends om 7u naar buiten kwam en het gewoon al licht bleek te zijn. Het feest ging overigens nog gewoon verder. Voor mij wel lekker, ik kon gewoon weer met de metro naar huis.
In Belem (zeg beleing) heb je een pastelaria waar ze de lekkerste pasteis de Nata maken en serveren (origenele heten pasteis de belem en komen van dit cafe). Het is heel groot, maar het kan alsnog zijn dat je in de wachtrij moet staan. Helemaal niet erg voor deze heerlijk knapperige en van de binnenkant zachte crèmecakejes. In Belem heb je ook een prachtig klooster die Mosteiro dos Jerónimos heet. Ik ben nog niet in het klooster zelf geweest, maar wel in de bijbehorende kerk. Hier staan de grafmonumenten van Vasco da Gama en Luís de Camões. In Belem ook naar het Padrão dos descorbrimentos geweest. Dit is een monument  ter ere aan de ontdekkingen die Portugal overzee heeft gedaan. Van bovenaf heb je een mooi uitzicht over Lissabon en de Taag! Ook kun je vanaf daar de Torre de Belem zien. Dit is een mooie toren uit 1521 die vroeger in het midden van de Taag stond. Tegenwoordig staat hij aan de oever van de rivier. Er werden ooit gevangen gehouden die bij stormachtig weer nog weleens schenen te verdrinken.

Gisteren ben ik in Sintra geweest. Dit is een klein stadje op 30km van Lissabon waar het klimaat koeler is dan in Lissabon. Heerlijk dus in de zomer. Het is een sprookjesachtig stadje dat ontzettend toeristisch is. Vroeger woonde de koninklijke familie hier in de zomermaanden (onder andere dus vanwege het klimaat en de mooie omgeving). Als eerste ben ik naar de koninklijke tuinen geweest. Dat is niet gewoon een parkje met wat gras waar dan wat sierlijke bankjes o.i.d. staan. Nee dit is een enorm park/bos met geheime paadjes, paleizen, kapelletjes, waterputten en mooie bloemen, bomen en planten. Hier kun heerlijk de hele dag rondlopen. Vervolgens op een terrasje een lekkernij uit Sintra geproefd. Ik kan mij de naam niet meer herinneren, maar het was een soort koekje met ontzettend veel suiker. Wel erg lekker. En dan hebben we ook nog de Ginja. Dit is een likeur die ze hier uit een chocoladecupje drinken. Klinkt vreemd, maar smaakt goed. Eerst drink je de likeur en vervolgens eet je het "kopje" op.
Na het stadje ben ik naar een van de twee kastelen op de berg gegaan: Castelo dos Mouros. Het is een fort uit de 9e eeuw en gemaakt is door de Moren. Het staat op een hoog punt van waaruit je een gigantisch uitzicht hebt. Ik kon met gemak de oceaan zien (en zo dichtbij lag die nou ook weer niet). Het fort werd gebruikt als verdediging van de stad. In het andere kasteel, waar ik een volgende keer heen ga, woonde de koninklijke familie. Deze heet Palácio da Pena en ziet er sprookjesachtig uit. Het heeft veel verschillende stijlen en is erg geliefd bij toeristen, maar architecten schijnen er niet zoveel mee op te hebben.

Waar ik in het begin nog wel wat aan moest wennen waren de portugeze gewoonten. Als ik iemand zou ontmoeten die ik niet ken dan geef ik een hand (en stel mezelf voor uiteraard). Portugezen zoenen je gelijk. Nu heb ik niks tegen zoenen. Dus ik doe gewoon vol enthousiasme mee. Het probleem is dat de Portugezen twee zoenen geven, en ik was drie gewend. Dus tja, dan sta je opeens de lucht te kussen. Ondertussen heb ik het onder de knie en vind ik het eigenlijk vreemd als we niet zoenen.

Hoewel ik nog veel meer gedaan heb, zal ik ook nog wat bewaren voor een volgende keer. Ik hoop dan eerder te zullen schrijven.
Beijinhos!

 het strand in cascais

 Weekendje Algarve: my roommates

 Het dos Jeronimos Klooster

 Vanaf een miradouro uitzicht over de stad

 Uitzicht vanaf het monument over de Taag

 Torre de Belem

 In de koninklijke tuin in Sintra

 In de koninklijke tuin in Sintra

 Uit met Else

 Uitzicht vanaf Castelo dos Mouros

 Paleis in de koninlijke tuin in Sintra

's avonds gezellig eten met andere studenten

De eerste stappen

Aangekomen in Lissabon. Beetje vertraging door tegenwind, maar verder liep het voorspoedig. Ik heb een mooi en groot appartement in de wijk Benfica. Als ik de hoek omga kan ik het voetbalstadion zien liggen. Een eigen slaapkamer, nog een slaapkamer voor mijn huisgenoot die 14 september komt, een badkamer (met bad!), een keuken met wasmachine; droger; vaatwasmachine; blender; toaster; etc., een grote woonkamer met tv; chille bank; tafel en stoelen; en minibar, en een balkon! Hier zie ik mij de komende vijf maanden wel wonen.
De volgende dag wilde ik even de buurt verkennen en naar de supermarkt. Of zoals zij het zeggen supermercado. Ik was naar de pingo doce, die ik al op andere plekken in Portugal ook heb gezien. Volgens mij is het de Albert Heijn van Portugal. Toen ik terugkwam bleek de sleutel die ik gekregen had echter niet op de benedendeur van het appartementencomplex te passen. Ik degene van wie ik huur bellen. Nou hij kon niet komen en zijn broer kon pas een paar uur later de juiste sleutel komen brengen. Handig. Dus ja, wat doe je dan met je boodschappen die eigenlijk de koelkast in moeten. Juist, aanbellen bij anderen die in het appartement wonen. Nou bij de 7e bel was het raak; diegene sprak en engels en wilde me binnen laten. Die avond toch maar niet meer weggeweest.
Volgende dag (vandaag) wel. Het centrum in. Ik had bedacht dat ik dat wel met de metro kon doen en de halte bleek dichterbij mijn huis dan ik had verwacht en nog makkelijk te vinden ook. Dus vanaf metrohalte Telheiras naar Rossio. Eerst nog een kaartje kopen bij een automaat. Daarop staat alles in het Portugees, wat ik totaal niet spreek, dus ik heb maar wat ingetoetst en betaalt en er kwam een kaartje uit die het zowel op de heen als terugweg gewoon deed. Gelukkig. Vanaf Rossio ben ik maar gewoon gaan lopen. Ik dacht, ach ik kom vast wel weer thuis. Dus ik heb niet heel erg opgelet waar ik heen ging. Daarom verbaasde het mij ook dat ik plotseling de Taag (de rivier) zag. Ik bleek een stuk door de oude wijk Baixa heen gelopen te zijn en toen ik onder een boog doorging stond ik op het Praça do Comércio, maar de inwoners van Lissabon schijnen het Terreiro do Paço te noemen, de vroegere naam. Het is een mooi groot plein met een geweldige ligging. Ik kon aan de overkant het Jezusbeeld zien dat een directe kopie is van het beeld in Rio de Janeiro en de lange brug die over de rivier loopt. De boog waar ik onderdoor gekomen was heet Arco Monumental da Rua Augusta en vormt de toegang tot Baixa. Het verhaal van het plein luidt dat het stoffelijk overschot van de beschermheilige Sao Vicente hier aankwam, begeleidt door twee raven. Dit zou op 14 september zijn geweest, maar ik weet niet welk jaar.
Ik ben een stuk langs de Taag gewandeld en op een gegeven moment ergens in de schaduw gaan zitten. Het is erg warm en ik moet echt zonnebrand gaan kopen. Maar met het koele windje van de rivier was het lekker.
Door de wijk Chiado, dat ook een oude wijk is en de "benedenstad" en "bovenstad" verbindt, teruggelopen naar het centrum. Deze wijk bestaat uit smalle straatjes die naar boven en beneden lopen en  waar ze dan toch nog mogelijkheid hebben gezien er een tram doorheen te laten lopen. Wel een mooi gezicht, maar wat een klim. Het was misschien niet mijn beste idee van vandaag om op het midden van de dag deze straatjes te beklimmen. Vanaf de hogere punten heb je wel een prachtig uitzicht over de stad met zijn vele rode daken. Uiteindelijk via Rossio, waar ik bij toeval weer terecht kwam, weer dezelfde route terug naar huis. Deze keer kon ik er gelukkig wel in.

Praça do Comércio

Bijschrift toevoegen

Mijn woonkamer